Weblog Barbara Rottiers

Televisie bye bye

18 / 05 / 2011

Ik heb de TV buiten gegooid.

Soms moet je ostentatief iets aantonen. Dus heb ik het televisietoestel opgepakt en heb het buiten gegooid. Op het terras. Niet buiten op iemands hoofd.

Hij vloog niet ver want het was nog zo’n ouwe zware. Hij vloog zelfs niet eigenlijk. Hij is gevallen, met een kleine omweg behoorlijk recht naar beneden. Boink op de grond.

Het toestel was ook niet meer zo nieuw. De meeste mensen die in beeld kwamen begonnen er uit te zien alsof ze leden aan Hepatitis A of B. In ieder geval de vorm van geelzucht waar je het meeste kleur van krijgt. Natuurlijk lukt het onze politici niet om een regering te vormen, dacht ik, want ze zijn ziek. Iemand moet ze dat toch eens zeggen!

Dus zo heel erg was het niet, dat het de deur uit ging. Vervanging had zich binnen afzienbare tijd opgedrongen.

Overload

Een statement was het, het als een mislukte kogelstoter buitengooien van de TV. Maar als ik dat nu niet even onder de aandacht breng, heeft het natuurlijk helemaal geen zin gehad, die actie. Want dan ga ik ‘m straks naar het containerpark brengen en lijkt het of het glas gewoon vanzelf stuk is gegaan. De mensen in het containerpark bij ons zijn erg vriendelijk, dus ik denk dat ze wel vijf minuten tijd zouden maken voor mijn verhaal over het dramatische einde van het televisietoestel en op die m’n actie toch wat luister zouden geven. Maar ik maak u er, beste lezer, bij deze toch ook maar even attent op.

Eigenlijk heb ik helemaal niets tegen televisie. Er zijn soms erg leuke programma’s op. Maar die overload aan nietszeggende informatie die dag in dag uit ons hoofd binnensluipt, daar kan ik soms niet goed mee om. In een hypnotiserende kadans, iedere dag weer hetzelfde nieuws met een kleine variatie. En ik weet dan niet goed hoe die stroom buiten te houden. Zoveel informatie waardoor ik als mens niet echt groei. Het komt via kranten, het komt via het internet, het komt langs de radio, langs overal. En je moet op de hoogte zijn, van alles. En over alles een mening hebben. Maar dat gààt gewoon niet. Een hoofd is nu ook weer niet zo heel erg groot.

Ballast

Laatst was Willem Vermandere te gast bij Jan Hautekiet in het programma Touché, bij ons hier op Radio1. Hij sprak over alle ballast van de wereld. Dat hij zich regelmatig terugtrekt in zijn atelier en dan in stenen gaat hakken om tot de essentie te komen. Dat heb ik onthouden. Helaas heb ik geen atelier. Dus ben ik nu dus op mijn manier met die ballast omgegaan. Zoals je zandzakjes uit een luchtballon gooit om op te stijgen, zo heb ik het televisietoestel aangepakt.

Maar nu heb ik dus geen TV meer. Soms is dat jammer. Zeker als er een goeie film op komt. Dus vraag ik voortaan aan anderen om die dan op te nemen. Vervolgens ga ik bij hen kijken, drink hun thee op en hun wijn en doe me te goed aan hun taart en borrelnootjes.

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod

9 Antwoorden op “Televisie bye bye”

  1. Sven Zegt:

    Goed gedaan. Ik heb mijn tv ook al jaren geleden buitengegooid, veel te verslavend en tijdrovend. De echt belangrijke zaken vind je toch terug op internet en goede films / series / documentaires kun je ook huren in de bibliotheek of videotheek, desnoods zelf aanschaffen (dvd kun je ook op pc of laptop bekijken).
    Ik heb in ieder geval weer de tijd om met interessantere zaken bezig te zijn sinds die tv weg is.

  2. stefan Zegt:

    wat een goed plan : ik kan wel geen films opnemen, maar ben beregoed in borrelnootjes en wijn (gelieve eigen thee mee te brengen).

  3. Frankv Zegt:

    overload aan nietszeggende informatie … laat dat toch nu net dat zijn waar ik aan dacht om deze blog te omschrijven :)

  4. Diederik Masure Zegt:

    Dat wier tijd! ;-)

  5. Bernard Verstraeten Zegt:

    Ik leef al 12 jaar zonder televisie. Het was een goede beslissing. Al moet ik toegeven dat mijn verzamling DVD’s onrustwekkende vormen begint aan te nemen. ;-)
    Ook breng ik teveel tijd door op het internet. Maar ik maak me niet al te veel zorgen over een zogenaamde internettverslaving. Volgens mij lijdt zeker 50% van de bevolking aan een televisieverslaving. Die verslaving lijkt zo ingeburgerd te zijn dat ze als normaal wordt beschouwd en dus niet als een probleem, een verslaving gezien wordt.

  6. guido Zegt:

    Prachtig en krachtdadig initiatief. Tot nu toe heb ik de moed nog niet. Dat is zoiets zoals stoppen met roken. Daar heb je ook een aaanloop voor nodig, sommigen toch.
    Maar bij de radio is het ook niet pluis. Ambetante geluiden, tunes, gekras om de aandacht te vragen. Dan tussentijdse mededelingen over festivals op een uiterst nerveuse toon. Ochtendvrouw Imbo die tijdens het krantenoverzicht zelf commentaar geeft….Er zijn redenen genoeg om je ook te ergeren aan die radio(1). En van die nerveuze moderne Engelse muziek en Hautekiet word ik helemaal kregelig.

  7. Johan Vankeirsbilck Zegt:

    Ik heb zelf nooit een tv gehad en ben toch goed op de hoogte van wat er allemaal gebeurt, maar dan via andere kanalen.
    Tv heeft veel concurrentie en moet dus scoren om lusteraars te lokken wat dan vaak uitmondt in te veel sensatie. De waarheid wordt soms vervormd door informatie in een zelf gekozen context te plaatsen; interpretatie noemen we dat.
    Om meer van de wereld te weten lees ik bv MO, een onafhankelijk blad over de (vooral) politieke wereld.
    Ook de radio blijft belangrijk, maar ook hier is het zaak de waardevollere informatie eruit te halen.
    We zijn het gewoon véél informatie te krijgen en teveel aan negatieve berichtgeving doet ons geen goed.
    Er is zoveel moois en goeds in deze wereld, dat als berichtgeving omwille van z’n lagere sensatiekarakter het moet afleggen tegenover de slechte.
    Nochtans, goede voorbeelden trekken ! Misschien zijn teveel gelukkige mensen slecht voor de economie. Ik weet het niet.

  8. John V. Zegt:

    Ik heb om dezelfde reden mijn krant buiten gegooid. Je kan ze veel verder gooien, en het is niet eens zo erg als je wel iemand raakt. Maar ik heb een grote voortuin in een rustige straat, en het risico is dus niet zo groot. Het enige probleem is dat ze elke dag een nieuwe brengen. Ik heb er nu tendinitis van in mijn schouder gekregen. Ik stop ze dus maar terug gewoon bij het oud papier.

  9. Sarah Zegt:

    Je gaat je dat niet beklagen! Alleen als je ziek bent misschien, dan is een paar daagjes in de zetel voor tv hangen het leukste tijdverdrijf.

    Wij hebben nog wel een tv (maar ook zo’n oud exemplaar), en -misschien een tip om de twijfelaars te overtuigen- hebben alleen de kabel buitengegooid. En néé, wij kijken niet digitaal (nog méér kanalen, hellup), maar we hebben zo’n decodertje gekocht (kleine antenne – 80 euro bij Saturn) en nu kunnen we één, Canvas en de Rode Knop (waar nooit iets op is) ontvangen. Prima tussenoplossing.

    En Barbara, je bent altijd welkom om onze wijn en nootjes op te komen eten :)

Plaats een antwoord op het bericht