Ik denk dat ik zestien moet geweest zijn, of vijftien misschien, toen ik de volgende daad van verzet pleegde. Het was na schooltijd, vier uur en nog wat, toen mijn moeder opeens zei: ‘Ik moet weg nu en zou graag willen dat jij spaghetti maakt tegen dat iedereen thuis is.’
Dat had ze niet moeten zeggen. Mijn hersenen blokkeren als ik iets moet. Hoe zacht die opdracht toen ook werd gegeven, en hoe terecht ze ook was -een dochter van zestien kan al eens een potje spaghetti koken, ja ja – ze gaf kortsluiting in mijn bovenkamer. Ik ‘moet’ echt niet graag. Laat staan in volle puberteit.
Een protestactie
In mijn gedachten ontsproot meteen een wild plan voor een protestactie met spandoeken en toeters voor de beurs in Brussel. Zo boos en opstandig werd ik van die spaghetti-gedachte.
Waarom moest ìk dat doen en niet mijn broer of mijn vader? En had ik niet al een hele dag op school gezeten, was dat al niet erg genoeg, mocht ik dan op z’n minst niet even een beetje ontspanning! Het voelde alsof het grootste onrecht me werd aangedaan, alleen maar omdat er me iets werd opgelegd. De beurs in Brussel bleek al snel geen haalbaar plan dus heb ik toen met ingehouden emotie de volgende oorlogsverklaring uitgesproken tegenover mijn moeder: ‘OK, jij wil spaghetti, jij krijgt spaghetti.’
Ja, ik heb toen gekookt.
En netjes de tafel gedekt.
En daarbij de glazen ondersteboven op tafel gezet.
En de borden ondersteboven.
En ook de kan water ondersteboven.
En de kom pasta ondersteboven.
En de pan rode saus ondersteboven.
De oorlog die volgde was in overeenstemming met de verwachtingen.
Autoriteitsprobleem
Ik hou niet van autoriteit.
Ik heb vooral een probleem met gezag van mensen die ik het niet waard vind om gezag over mij uit te oefenen.
En gezag dat zich alleen maar beroept op regeltjes en wetten maar verder niet gefundeerd is.
Vooral in het geval van de politie kan dat momenten van intense woede en een immens gevoel van onmacht opleveren. Het politiebeleid haalde gisteren nog het nieuws. Want wat blijkt nu? Dat niet alleen in Nederland maar ook hier bij ons agenten jaarlijks een bepaald quota moeten halen op gebied van boetes. In het Radio1-programma Peeters en Pichal kwam dit aan bod. In Lier moeten ze 20 boetes per jaar uitschrijven, in Antwerpen is het gemiddelde de norm. Wat de exacte feiten daarachter zijn in het midden gelaten, het is zo dat sommige agenten je verschrikkelijk boos kunnen maken. Niet alleen omwille van de soms boetes die ze uitdelen maar vooral ook de manier waarop.
Wettenfretter
Ik heb helemaal niets tegen de politie. Maar het is zonde dat het een beroep is dat, naast een paar zeer gemotiveerde mensen, ook de wettenfretter zo hard aantrekt. Oh wee, als zij dan ook nog eens worden aangemoedigd in die onhebbelijke eigenschap.
Een voorbeeld. Maar zo heeft iedereen wel zijn eigen verhalen. Het meest recente. Deze week hebben een goeie vriendin van me en haar vriend een boete gekregen omdat ze geen gordel droegen toen ze onderweg waren met de auto. Volkomen terecht in het geval van de man. Wat minder in het geval van die vriendin. Haar buik stond zowat op ontploffen van de baby die erin zat. Hoogzwanger was ze. De kleine is er ondertussen, dus ze was echt wel héél erg zwanger. Niet zo’n beetje een twijfelgeval om door een romantisch verhaal van een toekomstige moeder aan een bekeuring te ontsnappen.
Helaas was de agent van het type waarvoor de zin ‘Dura lex, sed lex’ geschreven is.
‘Heb je een zwangerschapsattest?’ vroeg hij toen.
De vriendin keek verontwaardigd naar haar buik terwijl ze nee knikte.
‘De wet is de wet’ en toen haalde de agent zijn materialen boven die wezen op wat zou volgen.
Voor het welzijn van de baby hebben ze geprobeerd om de rust te bewaren. Hij is ondertussen geboren en verkeert in goeie gezondheid.
De kans is groot dat hij later een anarchist wordt.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod
26/01/2011 om 13:09
Voor het welzijn van de baby lijkt het me toch veiliger dat een zwangere vrouw een veiligheidsgordel draagt tijdens het autorijden. Je zult als toekomstige mama maar in een lichte aanrijding betrokken raken en met die bolle buik tegen het dashboard slaan. Ik mag er niet aan denken. Foei, mama. Oom agent had groot gelijk.
26/01/2011 om 15:28
@Jurgen: Het zal die agent worst wezen of die toekomstige mama met haar bolle buik tegen het dashboard smakt. Ik wil niet zover gaan om te zeggen dat hij dat zou willen, maar zijn eerste bedoeling was duidelijk het champetterige ” de wet is de wet” . Geen begrip, geen vleugje humor, geen open geest, nee, botweg “de wet is de wet”. Zielig. We zijn blijkbaar nog geen stap verder dan de 19e eeuw. Kortzichtige ” oom” ( bespaar ons zo’n oom ) agent had dus geen gelijk.
.
26/01/2011 om 16:36
Beste Barbara, dat je een probleem hebt met gezag is één ding, maar wetten zijn er niet om politie-agenten te plezieren, maar wel voor uw en mijn veiligheid. Bijvoorbeeld: ben je dan ook pro telefoneren achter het stuur? Dat is blijkbaar ook zo’n uiting van vrijheid. Maar ik stel het mij al voor: Barbara te voet op een zebrapad op het Meiserplein … en dan worden omvergereden door een anarchist die aan het bellen is achter zijn stuur. Ik wens je het niet, maar ik wens wel zo’n chauffeur een zeer hoge boete. En op het Meiserplein kan de politie er zo 20 of zelfs 200 per dag beboeten (niet per jaar, wel per dag hé). Wetten zijn er niet om de mensen te pesten of de vrijheid af te nemen, maar wel om de maatschappij in alle veiligheid te laten functioneren. Een zeer mooi voorbeeld hiervan is de kleur van de verkeerslichten. Wat is dat toch met dat rood waarvoor je moet stoppen of dat groen waar je mag doorrijden. Ik zie veel liever groen en zou dus willen dat ze het omdraaien: rood om door te rijden en groen om voor te stoppen. Dan kan ik (ja ik, modern ego dat ik ben!) langer van dat groen genieten. Maar zo werkt het niet he: de regel is ’stoppen voor het rood’ of anders komen er ongelukken en drama’s van … Besef je welke drama’s er elke dag worden veroorzaakt door mensen die het niet nauw nemen met de regels; dronken achter het stuur of door het rood rijden of veel te snel rijden? Je zal er maar een kind door verliezen. Mvg. Willem
26/01/2011 om 17:26
@Wim: Mag ik er dan vanuit gaan dat jij de partner was die tevens een ticketje kreeg wegens het niet dragen van de gordel?
Ik was er natuurlijk niet bij en kan niets zeggen over het gedrag van die agent, maar feit is dat de veiligheidsgordel levens kan redden. Ook die van zwangere vrouwen.
Maak er een gewoonte v
26/01/2011 om 17:27
Oeps, dat liep even mis.
Ik wilde nog zeggen dat je er een gewoonte van moet maken, telkens als je instapt doe je gewoon de klik!
(ik voel me naakt als ik niet ben vastgeklikt).
26/01/2011 om 21:04
@Willem:
In algemene termen: Anarchisme houdt /niet/ in dat alle afspraken en regels zomaar aan de laars worden gelapt, en iedereen maar opdoet zoals zij/hij wil; Elke goedfunctionerende samenleving en samenlevingsvorm heeft nood aan goeie afspraken.
In een anarchistisch model worden deze afspraken gemaakt bij voorkeur bij consensus-beslissing met een egalitaire deelname aan het beslissingsproces, steeds met als achterliggende gedachte het welzijn van iedereen.
Zelfs in onze huidige samenleving zal geen enkel weldenkend mens (van om het even welke politieke/sociale strekking) het belang weerleggen van bevoorbeeld de basisverkeersregels, die als duidelijk doel hebben de veiligheid van alle weggebruikers te garanderen.
Het probleem -zoals Barabara terecht opmerkt- stelt zich bij ongefundeerde ‘regeltjes om de regeltjes’, opgesteld door ontspoorde bureaucratiën en zelfbenoemde autoriteiten.
Of nog algemener: instituten met een groot eigenbelang in het voortbestaan van de huidige machtsonevenwichten, en die door intimidatie, manipulatie en repressie (-soms in zeer subtiele vormen, zoals imperiaal kapitalisme-) een poging doen om koste wat kost hun machtspositie te behouden of te verstevigen, en de status quo van het systeem te garanderen.
26/01/2011 om 22:14
Beste Barbara
Ik volg jouw redenering volledig. Als iemand gezag over me probeert uit te oefenen heb ik maar 1 woord klaar.
“Waarom?”. Waarom moet het zo, en niet anders. Als die persoon daar niet kan op antwoorden dan kan hij vierkant mijn kleurpotloten kussen. “Omdat het zo moet.”, “Omdat de wet het zegt.” of “Omdat we het altijd al zo doen.” zijn antwoorden waar ik graag met de kliefbijl door hak.
Tevens ben ik het ook eens met Willem. Wetten en regels zijn nodig om een samenwerking, een groep en samenleving te laten functioneren. Alleen leidt dat vaak tot situaties waar wetten en regels primeren boven het gezond verstand.
“Iets moeten…” doet mijn zekeringskast hierboven ook knetteren. “Iets moeten omdat…” doet ze beter functioneren. Als je weet waarom je op een bepaalde wijze moet handelen voel het toch stukken beter aan? Op school leren ze je toch ook om kritisch te denken?
27/01/2011 om 03:21
Barbara, Barbara…
Ook voor zwangere vrouwen is de autogordel aangewezen.
Soms doet de wetenschap gewoon een simpele en eerlijke poging over je gezondheid te waken. Je kan het negeren als je wil, maar dat doe je op eigen risico. Het ‘gezond verstand’ en de wetenschap strijden vaak met elkaar. Ik kan enkel hopen dat respect voor de wetenschap het in sommige gevallen zal winnen.
27/01/2011 om 03:39
Helaas zijn daar dadelijk de Jurgensen en Willemsen die met het vingertje elke poging tot relativering bekijven. Er bestaat iets als persoonlijk inzicht en verantwoordelijkheid, zonder nood aan nonkel champetter. Die kan zich dan met ernstiger zaken gaan bezighouden, helaas vaak ook wat complexer en riskanter. De klare lijn is toch zo comfortabel. Het geeft een mens al snel het gevoel nuttig bezig te zijn.
27/01/2011 om 08:46
Ik snap niet goed waarom de agent een zwangerschapsattest vraagt. Het wekt de indruk dat hij het in dat geval het niet dragen van de gordel zou toelaten (ook al moeten zwangere vrouwen , volgens de website van de politie, steeds een gordel dragen).
Ik begrijp daarom we irritatie van de schrijfster wel. De agent vraagt een zwangerschapsattest(ter bewijs van de zwangerschap), terwijl hij dit met zijn eigen ogen kan vaststellen. Dat is gewoon mensen uitdagen… De wet moet trouwens niet altijd tot op de letter geïnterpreteerd worden. De wet zegt letterlijk dat er bij elke schenking een notariële akte moet worden opgesteld(zeer kostelijk) … Dus volgens het “de-wet-is-de-wet” principe moet u telkens u iemand een cadeau geeft, een pint trakteert of … een notariële akte laten opstellen. Willem maakt geeft mooie voorbeelden van waar de wet wel strikt genomen moet worden, maar in dit geval vergelijkt hij volgens mij toch appelen met peren.
Ik ga er even vanuit gaan dat de agent het attest niet vroeg om mensen uit te dagen, en dat er bij voorlegging van het attest het dragen van de gordel facultatief is. Het doel van het attest is dus om je zwangerschap te bewijzen. Dit kon de agent ogenblikkelijk en zonder meerkost vaststellen, dus lijkt het doel van die wet toch behaald. De agent kon hier volgens mij wat redelijk kon zijn ipv de ‘wettenfretter’ uit te hangen.
29/01/2011 om 21:54
Aansluitend op Willem..
eigenlijk vind ik dat “problemen met gezag -viva la Revolucion- toch zo passé”
ach toch, regels om zich aan te houden, …. Die zijn toch niet op MOI van toepassing zou Miss Piggy suggereren, (watch it frog!!!)
Marc Leys
08/02/2011 om 23:01
Beste Barbara,
ik kan je maar al te goed begrijpen en wetende dat een flik op gebied van verkeerregels een discretionere macht heeft, waardoor hier zijn inschattingsvermogen mag voorop plaatsen.Dwz Als hij de situatie wel of niet veilig vindt dan kan hij je vriendin hierop terechtwijzen en dit zonder een boete te schrijven, maar ik denk dat dit het probleem is in heel Vlaanderenland… altijd maar volgen zoals ‘de letteren’ het voorschrijven. Wij worden volgers !!!
En diegene die hierop kritiek geven van je moet de wet wel volgen…. ik kan dit zeggen … JA we moeten de wet wel volgen maar wie onder ons maakt geen fouten in het verkeer… IEDEREEN en ja zelfs de politie en zelfs onze ministerkes… dus daarom wees spraakzaam en minder WETzaam